خسارت!

اگر پست قبلیم با عنوان دیروز زنجان، امروز بیرجند رو خونده باشین، اطلاع دارین که تو مسافرتی که از طریق هواپیمایی ماهان داشتم، چمدونم رو تو بخش بار شکسته بودند و برای دادن خسارت کلی اذیتم کردن.

این قضیه مربوط به تاریخ ۱۳۹۰/۷/۹ می‌شد و من از اون تاریخ پیگیر گرفتن خسارت بودم!

داستانش خیلی طولانیه که فکر نمی‌کنم حوصله‌ی خوندنشو داشته باشین ولی بدونین که واسه پیگیری این قضیه چند بار به حراست فرودگاه مراجعه کردم، حتی اونجا علیه هواپیمایی ماهان شکایت کردم. خلاصه از پیگیری این مساله دست برنداشتم.

بالاخره بعد کلی اذیت که مسئول هواپیمایی ماهان کردن و کلی وعده‌های بیهوده ، دیروز حراست فرودگاه من رو به معاونت فرودگاه ارجاع داد که ایشون پیگیر کارم باشن. جالب بود واسم که معاونت فرودگاه همون آقای مرادی بودن که تو پست قبلی گفته بودم و کلی اون روز به من کمک کرده بودن.

بالاخره آقای مرادی همراه من اومدن پیش مسئول هواپیمایی ماهان و به ایشون گفتن به هر صورتی که شده همون روز کار من رو راه بندازن. مسئول هواپیمایی ماهان هم کاری که روز اول می‌تونستن انجام بدن رو بالاخره انجام دادن و بعد از نوشتن نامه‌ای به  هواپیمایی ماهان برای درخواست خسارت همونجا خسارتم رو دادن!

چرا باید اینقدر اذیتم می‌کردن؟ واقعا نمی‌دونم. و آیا اگر کسی بود که پیگیری نمی‌کرد، به حقش می‌رسید؟
شاید مبلغی که برای پیگیری این مساله هزینه کردم بیشتر از خسارتی که گرفتم باشه. به نظر شما ارزششو داشت؟
به نظر خودم که ارزششو داشت. چون اعتقاد دارم ظالم و مظلوم هر دو مقصرن و اگر کسی برای گرفتن حقش تلاش نکنه بیشتر از کسی که بهش ظلم کرده گناهکاره. از طرفی، اگر هیچ کسی دنبال حقوق خودش نباشه وضعیت هر روز بدتر می‌شه.
اگر سرزمین خودتون رو دوست دارین هیچ‌وقت نذارین کسی حقتون رو پایمال کنه.

بیاین برای بهتر شدن مملکتمونم که شده نه حق کسی رو پایمال کنیم، نه بذاریم کسی حقمون رو پایمال کنه.