رد شدن به محتوای اصلی

اولین پرش برای شروع یک پرواز...

ساعت ۲۴:۱۵ تاریخ ۱۳۹۰/۲/۳ تو خوابگاه دانشگاه بیرجند، نوشتن اولین پست تو اولین وبلاگم رو دارم شروع می کنم.
 نمی خوام واسه کسی بنویسم. فقط واسه دل خودم. واسه همین شاید نوشته هام هیچ قاعده ای نداشته باشن.
آزاد از همه جا، همه چیز و همه کس...
اسمشو گذاشتم پرواز به بی نهایت. چیزی که همیشه آرزوشو دارم.
تو دنیای آدما دنبال چیزایی بودم که هیچ وقت پیداشون نکردم.
هر چی می گذره بیشتر از این جا بیزار می شم.
حتی از خودم! چیزایی که دوست داشتمو تو خودمم پیدا نکردم!
به این جا که میرسه، فقط یه راه می مونه. پرواز رو به بالا. تا بی نهایت...
شاید این وبلاگ کمکی باشه واسه آروم شدنم...

نظرات

پست‌های معروف از این وبلاگ

صخره‌نورد خسته

حس صخره‌نوردی رو دارم که با گرفتن دیواره و سنگ‌ها خودش رو به بالاهای صخره رسوند ولی دیگه رمقی برای گرفتن دیواره براش نمونده بود. تمام نگاهش به این بود که شاید یک ریسمان اون بالاها پیدا کنه که بتونه بهش چنگ بزنه ولی یهو یه سنگ از بالا زدن تو صورتش و پرتش کردن پایین!

روانشناسی در آموزش برنامه‌نویسی

گاهی وقت‌ها یک کتاب آموزش برنامه‌نویسی هم می‌تونه نکات روانشناسی داشته باشه. این جملات از کتاب «Learn Python the Hard Way: A Very Simple Introduction to the Terrifyingly Beautiful World of Computers and Code» برام خیلی جالب بود:   As you study this book and continue with programming, remember that anything worth doing is difficult at first. Maybe you are the kind of person who is afraid of failure, so you give up at the first sign of difficulty. Maybe you never learned self-discipline, so you can’t do anything that’s “boring.” Maybe you were told that you are “gifted,” so you never attempt anything that might make you seem stupid or not a prodigy. Maybe you are competitive and unfairly compare yourself to someone like me who’s been programming for 20+ years.   Learn Python the Hard Way: A Very Simple Introduction to the Terrifyingly Beautiful World of Computers and Code , Zed A. Shaw